Duruşma tutanağında söylediklerim ve ara kararlar bir arada; hangisi mahkemenin kararı?

Duruşma tutanağındaki her cümle mahkemenin kararı değildir. Aynı tutanakta sizin ve karşı tarafın açıklamaları, tanık veya bilirkişi beyanları, sunulan belgeler ve mahkemenin ara kararları birlikte yer alabilir. Önce cümlenin kime ait olduğunu ve bir talep mi, açıklama mı, yoksa mahkemenin verdiği karar mı olduğunu ayırın.

Örneğin “rapora itiraz ediyoruz” şeklindeki taraf açıklamasıyla, mahkemenin ek rapor alınmasına karar vermesi farklıdır. Bir talebinizin tutanağa geçirilmesi, onun kabul edildiği anlamına gelmez. Talebinizden sonra mahkemenin ne yaptığına; kimden hangi belgenin veya işlemin, hangi süre içinde istendiğine bakın. Sonraki duruşma tarihiyle belge sunma süresini de birbirine karıştırmayın.

Taraf açıklamalarını, mahkeme kararı olmadıkları için önemsiz saymayın. İkrar, davadan feragat, davayı kabul ve sulh gibi beyanların ayrı hukuki sonuçları olabilir. Kanun bu tür beyanların tutanağa geçirilmesinde okunma ve imza koşulları da düzenler. Sizin bir açıklamanızın, hiç söylemediğiniz bir kabul veya vazgeçme gibi yazıldığını düşünüyorsanız hangi satırın neden yanlış olduğunu gecikmeden bildirin.

Tutanağın imzalı veya doğrulanabilir tam örneğini alın; yalnız size aktarılan kısa özete dayanmayın. Kanuna göre yargılama işlemlerinin ispatında tutanak esastır. Eksik veya yanlış kayıt iddiasını somutlaştırın, ancak elinizdeki nüshayı kendiniz değiştirip resmî tutanak gibi sunmayın. Yapmanız istenen bir işlem varsa kayıtla ilgili açıklama talebinin o işlemin süresini kendiliğinden durdurduğunu da varsaymayın.